
สองอาทิตย์ที่ผ่านมานี้มีเรื่องให้คิดเยอะ...
ดูเหมือนเป็นคนไม่ค่อยคิดอะไรแต่จริงๆ แล้วคิดนะ
ตอนนี้สิ่งที่คิดหนักๆ เป็นหลักเลยก็ คือ
... จะเอายังไงต่อไปดีเรื่องเรียน ...
เนื่องจากโดนน้องสาวตัวแสบไซโคมาว่า
"ถ้าไม่รีบหางานตอนนี้ป๊าจะให้เธอกลับบ้าน"
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมายังไม่เคยหลับลง
... ได้อย่างสบายใจ ...
ทุกวันนี้ไม่ใช่ว่าจะอยู่สบายหรือก็เปล่า
งานก็ไปยื่น Resume มาแล้วหลายที่
เพียงแต่ตอนนี้สิ่งที่ทำได้อย่างเดียว คือ รอ
เราก็ไม่ได้เลือกงานนะ (หรือว่่าก่อนหน้านี้เลือก)
รอ รอ รอ ให้เค้าโทรมาเรียกก็เท่านั้นแหละ
และ ต่อถึงให้ได้ไปทำงาน แล้ว
เจ้าของไม่พอใจเราอีก ก็อาจจะต้องรองาน
ต่อไปอีก ... ยืนยันว่าไม่ได้อยู่เฉยๆ
ไม่ได้นิ่งนอนใจเพียงแต่ของบางอย่างมัน
ต้องใช้เวลา และ เวลา เท่านั้น ...
สรุปได้ว่าที่เครียดเนี่ยไม่ใช่เรื่องเรียน (หรอ)
แต่เป็นเรื่องงานมากกว่า ... ยอมรับว่าตอนนี้
คิดถึงบ้านอยากกลับเมืองไทย คือ มันสองจิต
สองใจนะ จะเอายังไงดี สับสน คิดอะไรไม่ออก
กลัวว่าจะตัดสินใจผิดอีก ไม่อยากตัดสินใจ
อะไรพลาดอีกแล้ว ในชีวิตนี้ ... พลาดมา
... หลายทีแล้ว ไม่อยากพลาดอีก ...
---
เมื่อวันก่อนได้คุยกับแม่
แม่ถามว่าตกลงจะเอายังไง
เมื่อคืนนี้ได้คุยกับป๊า เป็นครั้งแรกที่ป๊า
โทรมาหาเพราะว่าส่วนใหญ่เราจะเป็น
คนโทรไปหาแกเอง ... ป๊า แอบสั่งสอนมานิดหน่อย
บอกว่า
"ป๊า รู้จักลูกสาวป๊าดี ... ถ้าไม่พอใจอะไรหน้า
จะงอทันที"
เราฟังแล้วก็ขำนะ ... โดยส่วนตัวเรา
เราเป็นคนแบบนั้นจริงๆ ซึ่งเรารู้นะว่ามันยาก
กับการที่จะอยู่ในสังคมใหญ่ๆ
เรากำลังพยายามปรับตัวอยู่พยายามจะเก็บ
อารมณ์ ข่มอารมณ์เอาไว้บ้าง
ป๊าบอกอีกว่า ...
"ทำตัวลำบากเข้าไว้ คนอื่นจะได้เห็นใจเรา"
อืม...
ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่จะเป็นปีแล้วไม่เคยได้คุยโทรศัพท์
กันนานเลย ... เมื่อวานถึงจะไม่ถึง 10 นาที
แต่ละคำพูดของป๊าเราจำ ... เราถามป๊าว่า
ตกลงยังไง กลับบ้านดีมั้ย .. จบ Course นี้แล้ว
ป๊าบอกว่า "ตามใจแล้วกันลูก"
ก่อนจะวางสายป๊าบอกว่า "ไม่มีอะไรหรอก" ...
"ป๊าคิดถึงลูก" ... :)
ป๊า ลูกก็คิดถึงป๊าเหมือนกัน ...
---
ตอนนี้รู้สึกท้อ ... กำลังใจมันหดหายยังไงก็ไม่รู้
เมื่อก่อนไม่ค่อยท้อ ยอมสู้อยู่ ...
ตอนนี้ทำไมรู้สึกเหนื่อย ...
เรื่องที่เรากำลังคิดมันก็วนไปวนมา จนเรา
คิดอะไรไม่ออกแล้ว มันอึดอัดบอกไม่ถูกเลยจริงๆ
ท้อจริง ๆ ...

11 comments:
เราเอากำลังใจมากฝาก
เมื่อไหร่ที่รู้สึกว่ามันหมดไป
มาเติมได้ที่เรา เสมอ.
เพลงที่บอกว่าฟังไม่ได้นะจ๊ะ
http://www.imeem.com/people/-EX2Zqw/music/dNXAfmD9/ostsexphone/
เอากำลังใจมาฝากนะเอ๋อเอ้ยย
อยู่ที่ไหนมันก็ไม่สุขใจเท่าบ้านเรา
แต่ถ้าทำตัวเป็นจิ้งจก
ปรับตัวได้ ไม่ว่าสถานการณ์ไหน ๆ
เราก็จะอยู่ที่นั่นได้อย่างไม่ลำบาก
เป็นกำลังใจให้เสมอนะ
อืมๆ ตั้งใจนะ ทุกอย่างชุนลีก็กำลังจะทำมันให้ดีแล้วนี่หนา อยากกลับก็อยากกลับ อยากหางานก็อยากหางาน เง้อ ถึงว่าหมู่นี้หัวเอ้มแปลกๆ นะเราอะ
(เราเองปอ) เปลี่ยนบล๊อคใหม่แล้ว บล๊อคเก่า มันไม่ให้เข้า สงสัยทำไรผิด
โอ๊ยยยย.....ป๊าน่ารัก
ปล. ถ้าถามพี่....อย่าเพิ่งกลับเล้ยยยย ^^
ตอนนี้ก็มีเรื่องให้คิดเหมือนกันเลยพี่ชุนลี
เรียนต่อที่ไหน จะสอบติดหรือเปล่า หรือจะทำงานเลย
เฮ้ออออออ
อยู่โน่นดูแลตัวเองด้วยนะ... :)
ช่วงนี้เตยก็มีเรื่องเครียดเหมือนกันเลยพี่ชุนลี
เรื่องเรียนต่อนี่แหละ ไม่รู้จะยังไงจะเรียนจะทำงาน..
พี่ชุนลีอยู่โน่นดูแลตัวเองด้วยนะ ;)
ชุนลีทำไม เพื่อนชุนลีที่ชื่อVIXEN มาเม้นหาชุนลี แต่เมล์เค้าเข้ามาหาเมล์เราละ
ตอนแรกคิดว่าเม้นผิด แต่ไม่น่าใช่อ่ะ งง
"จริงๆ ถ้าเป็นไปได้ เจ้าของบล๊อคจะได้รับเมล์จากเพื่อนที่มาเม้นให้นี่" แต่VIXEN เม้นให้ชุนลี มันเข้าเมล์เราได้ไงฟ่ะ เง้อ
สู้
โอเค๊!
แอบอ่านบล็อคชุนลีมานานแล้วหล่ะ
แต่ไม่เคยเม้นซักที ..
ไม่รู้จำกันได้ป่าวนะ
....................
เครียดหรอเนี่ย ชุนลี
อย่าคิดมากสิ ตอนนี้เจย์ก้ออยู่ซิดนีย์นะ
ชุนลีอยู่เมลเบิร์นใช่ป่ะ
มีไรให้ช่วยเหลือก้อบอกได้นะ
แต่ว่าเราอยู่ไกลกันอ่ะ
คงติดต่อกันยากหน่อย
อย่าพึ่งท้อละกัน สู้ๆ นะ
^___^
อย่าเพิ่งท้อนะคะ...ยังมีอีกหลายคนที่มีปัญหาเยอะกว่าเรา
ทุกปัญหามีทางแก้ค่ะ...ใช้สติเยอะๆน้า
เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^_________^
รูปประจำโปร์ไฟล์
หน้าเหมือน
ซานิ
อิอิ
Post a Comment
Thank you for your comments