วันแม่ปีนี้ ลูกขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย
คุ้มครองให้คุณแม่มีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์
ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ และ อยู่เป็นมิ่งขวัญ
ของลูก และ หลานไปนานๆ
วันแม่ปีนี้ก็เหมือนกับปีที่แล้วเราห่าง
แม่มาเป็นปีที่สองผิดแต่ตรงที่ปีนี้ได้กอดแม่
กราบเท้าแม่ก่อนมา รวมทั้งกราบเท้าป๊าด้วย
ขอพรเป็นศิริมงคลให้กับตัวเอง
ก่อนกลับมาเรียนต่อเป็นรอบที่สอง
แม่บอกว่า "มาม๊าให้พรไม่เป็น"
ไม่เป็นไรแค่ให้ลูกได้กราบก็พอ...
26 ปีมานี้ลูกได้ทำอะไรให้แม่ชื่นใจแล้วบ้างหรือยัง
เท่าที่สมองจำได้ยังไม่ค่อยมีเท่าไหร่
เรียนจบคราวนี้กลับไปอยากให้แม่ได้ภูมิใจบ้างนะ
จะได้เอาไปคุยกับเพื่อนแม่ได้บ้างว่ามีลูกสาวเก่ง
อยากได้ยินคำนี้จากปากแม่บ้าง
เพราะในสายตาของแม่ ลูกดูเงอะงันเสมอ
ทำอะไรก็ไม่ค่อยจะเข้าท่า ช้า ขี้ลืม
แม่พูดอยู่ตลอดว่า
"ขี้ลืมยิ่งกว่ามาม๊าอีก"
"เป็นมากกว่ามาม๊าอีก"
อยากบอกแม่จังว่าอยู่ที่นี่ลูกไม่เป็นนะ
พยายามทำตัวเป็น "ผู้ใหญ่" สุดๆ เลยล่ะ
ถึงแม้มีเรื่องอะไรจะต้องรีบโทรหาแม่เลยทันที
นั่นก็เป็นเพราะลูกยังไม่มั่นใจที่จะตัดสินใจ
อะไรเลยต่างหากกับป๊าลูกเองก็ไม่ค่อยได้คุย
...ได้ปรึกษาอะไรมากหรอก...
แม่ก็รู้ว่าป๊าไม่มีเวลาเท่าไหร่...แค่งานและ
หลายอย่างที่ต้องจัดการก็น่าจะมากพออยู่แล้ว
ลูกไม่อยากเอาปัญหาเล็กน้อยของลูก
ไปทำให้ป๊าต้องเป็นห่วงอีกก็มีแต่แม่นี่แหละ
ที่คอยรับฟัง เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง
แม่ก็ยังฟัง...แม่จะมีวิธีให้กำลังใจลูกแบบแปลกๆ
อย่างเช่น การบ่น ก่นไปเรื่อยเปื่อย
คนอื่นไม่เข้าใจ แต่ลูกอยากบอกว่าลูกเข้าใจนะ
เวลาที่แม่เข้ามาเริ่มต้นการสนทนาด้วยการบ่น
นั่น คือ แม่ อยากคุยกับลูกไง ... เพียงแต่แม่ไม่รู้
จะเริ่มยังไง และ พูดดีๆ ไม่เป็นจึงเริ่มด้วยการบ่น
ตอนนี้ไม่อยากให้แม่บ่นมากแล้ว
ไม่อยากให้แม่เหนื่อย ... เก็บแรงที่บ่นเอาไว้
ทำอย่างอื่นดีกว่า ^^ :)
แม่จ๋า ... แม่ได้ให้สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดกับลูก
แล้วนะนั่น คือ การทำให้ลูกได้มี "แม่"
ลูกไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าชีวิตนี้ขาดผู้หญิงอย่างแม่
ไปชีวิตลูกจะเป็นยังไง ลูกคิดภาพไม่ออก
ขอบคุณ "แม่" อย่างเดียวไม่ได้ต้องขอบคุณ
"ปะป๊า" ด้วย ลูกรู้ว่า ชีวิตนี้ลูกคงทดแทนบุญคุณ
ของทั้่งสองคนไม่หมด ...
ยิ่งลูกนึกย้อนไปถึงวัยคะนองที่ยังรู้เท่าไม่ถึงการณ์
เหตุที่เคยทำให้ ป๊า กับ แม่ เสียใจ ทำให้ป๊า กับ แม่
ต้องน้ำตาตกในลูกยิ่งบาปหนา และ ถ้า เวลามัน
ไม่สามารถที่จะย้อนคืนไปได้ ลูกจะขอทำทุกวัน
... ต่อจากนี้ให้ดียิ่งๆ ขึ้นไปนะคะ ...
เขียนไม่ออกแล้ว ... ได้แค่นี้ ><
ปิดท้ายด้วยคำเดิมๆ ที่น้องโอ๋เคยเขียนใน cake
วันเกิด (หรือ) วันแม่ก็ไม่รู้จำไม่ได้ ...
แต่เรายังจำเอามาใช้ในทุกๆปี ...
"แม่ใดจะเท่าแม่เรา...แม่ใครเล่าเท่าแม่เราเอย"
ป.ล. แม่จ๋า...วันนี้อากาศที่นี่หนาวมากเลย
ครื้มฟ้าครึ้มฝนอีกด้วยแหน่ะ อากาศเหงาทั้งวัน ...
ทั้งหนาววววว ทั้งเหงา ... คิดถึงแม่ ...
p.s. Monkey : I've been waiting for your email ka
I'm checking both of my email but I didn't see any
of yours. I'll reply as soon as I get your email na.
8 comments:
^___^
ชุนลีเป็นลูกที่น่ารักนะคะ
หม่าม๊าอวยพรไม่เป็น
แต่ลูกได้กราบเท้า
ก็เป็นพรอันยิ่งใหญ่แล้วเนอะ ^^
^^ มะมีไรจะเขียน อ่านแล้วก็ได้แต่ยิ้ม
ยิ้มให้กับความรักที่สองแม่ลูกมีให้กันค่ะ
เอ๋ออออออออออออออ
แกทำชั้นร้องไห้ !!!
ฮือออออออออออออออ
กอดแม่รักแม่ ให้แม่บ่น อุ่นใจที่สุด ในตอนนี้
น้องชุนลีพี่เมล์ไปแล้ว ไม่รู้ว่าหนูยังใช้เมล์นั้นอยู่ป่าว
เอาเป็นว่าบอกตรงนี้เลยละกันนะครับ พี่จะไปเมลต้นเดือนsepนี้ ว่าจะชวนหนูและแฟนไปทานข้าว ถ้ามีเวลามาเจอกันนะครับ พี่เลี้ยงเองเด้อ ^^
น้องชุนลีครับ พี่เมล์ไปแล้วเด้อ แต่ไม่รู้ว่าหนูยังใช้เมล์อันนั้นอยู่หรือเปล่า
งั้นบอกตรงนี้เลยละกาน พี่จะไปเมลต้นเดือนsep ประมาณหนึ่งอ. ว่าจะชวนหนูไปทานข้าวอ่ะครับ
ถ้าว่างก็มาเจอกัน เดี๋ยวพี่เลี้ยง^^
im sorry to hear that u've been broken up with ur GF.i had lost in contact with ur diary for some time, so i must admit that i really didnt know the story a kaab.
anyway, i'll b there by 5-10 sep.the trip is to visit my host mum.
i hope u'll b free. i'll take u for a meal if u dont mind ok? :)
ps. im so proud of u. ur english is superb masis :)
Post a Comment
Thank you for your comments