Leaving Thailand• •

เดินทางวันที่ 060809 จำนวนสมาชิกที่มาส่ง
คือ ป๊า ม๊า และ ใบหม่อน ทีแรกเจ๊แหม่มจะมาด้วย
แต่ตอนหลังกลับเปลี่ยนใจหลอกล่อให้ลูกสาว
(หลานเรา) ใบหม่อนมาคนเดียว ถามว่า
"นั่งรถไปกับ อาม่า อากงได้มั้ยลูก"
ใบหม่อนตอบว่า "ได้ หนูจะไปส่งอี๋"
ใครได้ยินแบบนี้ไม่ปลื้มไม่หลงให้รู้กันไป


จริงๆ เราเริ่มรู้สึกใจหายและเศร้าตั้งแต่คืนก่อนหน้านั้นแล้ว
แต่ว่ามีอะไรบางอย่างทำให้รู้สึกใจชื้นขึ้นมานิดหน่อย
... แค่ได้ยินเสียงก็รู้สึกดีแล้ว ...
คืนวันที่ ५ นอนไม่หลับเลยพลิกไปพลิกมา
ยังไงก็ไม่รู้แปลกๆ อาจจะตื่นเต้นปนกังวลด้วยนะ
ใจจริงไม่อยากกลับหรอก เอ๊ะ ... หรือว่าอยากกลับมา
ไม่ชอบอากาศเมืองไทยอะ (ดัดจริต) อีกแล้ว
มันร้อนจริงๆ ไม่ไหวเลย ...



ตลอดทางที่นั่งรถมา "เจ้าหม่อน" พูดไม่หยุดเลย
ป๊า กับ แม่เราก็ไม่เบื่อนะ ฟังไปได้เรื่อยเปื่อย
เราเลยถามหลานว่า
"ใบหม่อน ลองหยุดพูดซักสิบนาทีได้ปะ"
หลานตอบว่า "ไม่ได้"
เราถามว่า "หนูไม่เหนื่อยหรอลูก"
หลานบอกว่า "ไม่"
จึงค่อยๆบอกหลานไปว่า
"แต่อี๋ฟังหนู อี๋เหนื๊อย เหนื่อยลูก...."
555



ระหว่างทางเรา กับ ป๊า ไม่ค่อยได้พูดอะไรกันมาก
เท่าที่จำได้ป๊าถามว่า Passport เอกสารครบมั้ย
เราบอกว่าเตรียมเรียบร้อยแล้ว
ส่วนมาม๊าบ่นอะไรไม่รู้อะ ไม่ค่อยได้ฟัง
...ใจเราลอยไปถึงไหนก็ไม่รู้...



พี่ป่าน โทรมาตอนที่ป๊ากำลังขับรถ
อวยพรให้เราโชคดี ขอให้เราตั้งใจเรียนเป็นเด็กดี
กลับมาโอกาสหน้าจะได้เจอกันอีก
เรื่องอะไรที่ไม่คิดได้ ก็อย่าไปคิดมันเลย
เราก็ขอให้ พี่ป่าน รักษาตัวเช่นกัน
กลับมาเที่ยวหน้าจะได้พาน้องไปตามหารักแท้ที่ ZETA ได้ 555

หลิงหลิง โทรมาตอนอยู่ที่สนามบิน
บอกว่าจำได้ว่าจะกลับวันนี้ก็เลยโทรมา
อวยพรขอให้เพื่อนเดินทางด้วยความปลอดภัย

ลุง โทรมาบอกว่า ขอให้น้องโชคดี
รักษาสุขภาพ และ ตั้งใจเรียน
น้องบอกว่า ขอบคุณลุงมากๆ รักษาตัวและใจให้ดี
ฝากดูแล พี่ป่านด้วยนะคะ ^^

ปุ๊ก กับ โอ โทรมาบอกว่าขอให้เราโชคดีเช่นกัน
เดินทางดีๆ หรืออะไรสักอย่างนี่แหละ
แต่ที่พูดมาก็ดีหมด แต่ เราจำไม่ได้ว่าพูดอะไร
โทรมาหาก็ดีใจแล้วเนอะ :)))


-----


ไม่ขอเล่าอะไรละเอียดมากแล้วกัน
นึกย้อนไปแล้วยังเศร้าไม่หาย
นี่เพิ่งจะวันที่สามเองที่เราห่างบ้านมาก (รอบที่สอง)
หลังจากที่รอบแรกเราไม่ค่อยได้เศร้าอะไรเท่าไหร่
ปุ้ย กับ เก๋ ตามมาทีหลัง (ดูได้จากรูป)
สองคนนี้ช้าตลอดแต่เอาน่าก็ได้อยู่กันคุยกันซักพัก
สำหรับ เจ๊เก๋ ก็ห่วงแบบ Style เดิมๆ เก๋จะบอก
ให้เราดูแลตัวเอง รักษาสุขภาพให้ดี
เพราะว่าสังขารสำคัญ ส่วน ปุ้ย ก็จะเตือนเราแบบห้าวๆ
แต่ในแววตาเราก็รู้นะว่าเพื่อนเป็นห่วง
ขอบใจมากๆ ,, สุดท้ายแล้วกูก็มีพวกมึงนี่แหละ


ตอนร่ำลากันเรากอดป๊าก่อนแล้วก็กอดม๊า
แล้วเราก็ลงไปพูดกับใบหม่อนว่า

"ใบหม่อน อย่าดื้อนะลูก เดี๋ยวอี๋มีตังค์
อี๋จะพาหนูไปดูจิ้งโจ้ ใบหม่อนต้องเป็นเด็กดี
อย่าลืมอี๋นะคะลูก..."

หลานพยักหน้าหงึกหงักๆๆ จากที่เป็นเด็กน้อยพูดเก่ง
กลับไม่พูดอะไรเลย น้ำตาซึมๆ ขอบตาออกมา

ไม่พูดอะไรทั้งนั้น เอามือปาดน้ำตา

ปุ้ยทักว่า "ร้องไห้แล้วนั่น"
เราบอกว่าอย่าไปทักหลานเราจะร้องเหมือนกัน T_T

อิปุ้ยบอกว่า "มึงจะร้องทำไม มึงไม่ได้ไปตาย"

ดูมัน !! หึหึ ... ซึ้งกับคนอื่นเค้าบ้างได้มั้ย

ตอนที่ลาป๊ากับม๊า เราก็ใจหายเหมือนกันนะ
เราสัญญาว่าจะตั้งใจเรียนเป็นเด็กดี
แล้วจะรีบกลับไปช่วยป๊าทำงานนะ
ขอบคุณสำหรับ Holiday ที่ผ่านมาลูกมีความสุขมากค่ะ