เรียน Hospitality ต้องทำใจไว้อย่างนึงว่าจะไม่มีเวลาหยุดพัก
การบริการ และ ความเอาใจใส่ลูกค้าเป็นสิ่งที่สำคัญ
มีลูกค้า ร้านขายอาหารได้ … ได้เงิน … ได้ทิป
ที่สำคัญที่สุด คือ ความเร็วใจการออก Entrée และ ออกอาหาร
เพราะเราไม่รู้ว่าลูกค้าแต่ละคนมีความหิว
หรือ
ความอดทนในการรอมากแค่ไหน
ขอแค่ให้ไว และ ทำใจถูกใจลุกค้าก็พอแล้วค่ะ
เมื่อบ่ายวันเสาร์บันนี่พาเราออกไปทานข้าวข้างนอก
ทีแรกตัดสินใจว่าจะไปทานอาหารจีนที่ Springvale
พอไปถึงดันเปลี่ยนใจ บันนี่ ไม่ยอมพูดว่าอยากทานอะไร
สุดท้ายไปลงเอยที่ร้าน Greek ชื่อ Vanilla ที่ Oakleigh
…เพราะบันนี่บอกว่าอยากทานเค้ก…
เรา กับ บันนี่ถูกใจที่นี่เพราะเป็น
Café & Lounge ที่เปิดตั้งแต่ 7 โมงเช้า
ถึงตี 1 ร้านเปิดดึกๆ แบบนี้ค่อนข้างจะหายากที่นี่ค่ะ
ส่วนมากตอนเย็นๆเค้าก็ปิดกันหมด
และที่นี่มีทั้งอาหาร เครื่องดื่ม ขนมเค้ก แบบครบวงจร
พอไม่ได้ทานข้าวที่ Springvale ก็เลยตัดสินใจทานข้าวที่ Vanilla ด้วยเลย
ตัดสินใจว่าจะสั่ง sea-food platter สำหรับ 2 คนทาน
นั่งรอไปเรื่อยๆ 10 นาทีผ่านไปก็แล้ว
… 20 นาทีผ่านไปก็ไป …
เอ๊ะ!! ทำไมนานจังเลย 30 นาทีผ่านไปก็แล้ว
ไม่ไหวแล้วนะชักจะหงุดหงิดเพราะว่า
หิวมาตั้งแต่ก่อนมาถึงที่ร้านแล้วไง
40 นาทีผ่านไปเริ่มโวยวายกับบันนี่
“ตัวเองไม่คิดจะถามหรอเนี่ยทำไมนานจังเลย”
“หมวยไม่เคยรออาหารที่ไหนนานขนาดนี้เลย” (ฉุนแล้วนะ)
ส่วนตัวบันนี่นั้นใจเย็นมากค่ะเป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าถ้าเราหิวจัด
มักจะเป็นแบบนี้แต่ไม่ทุกครั้งนะ 45 นาทีผ่านไปก็แล้วนานไปมั้ย
เราเลยบอกว่า
“ถ้าอีก 10 นาทีอาหารไม่มากลับแล้วนะไม่กินแล้วด้วย!!”
ไม่รู้จะขู่ใครก็ต้องขู่บันนี่ไว้ก่อนค่ะ
ได้ยินเท่านั้นไม่รอช้าบันนี่รีบเดินไปถามพนักงานในร้าน
แล้วกลับมาบอกว่า
“If you ordered a food here it’s take 45-60 mins to wait”
พระเจ้าช่วยอยากจะกรี๊ด!! เราก็หิว บันนี่ก็หิว เอายังไงดี
อดทนรอต่ออีกหน่อยแล้วกันไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว
รอไปอีกไม่เกิน 10 นาทีก็ได้จานนี้มาแบ่งกันทาน

พอเห็นอาหารมาเท่านั้นเราก็ยิ้มออกและหายหงุดหงิด
หันไปบอกบันนี่ว่า “ขอโทษนะคะตัวเองเค้าไม่ได้หงุดหงิดใส่ตัวนะ”
บันนี่เข้าใจดี และ พยายามไม่เคืองเราค่ะ
กลับมาถึงบ้านบันนี่บอกว่า “รู้ตัวมั้ยเนี่ยว่าหมวยโมโหหิวมาก”
“แต่หมวยก็เปลี่ยนไปนะมีความอดทนมากขึ้น”
เราคิดในใจว่าตรงไหนหว่า??? เราก็ยังเหมือนเดิม
เสียราคาค่า sea-food platter ไป $50 เท่านั้นค่ะ
ถูกมากๆ สำหรับสองคนเพราะที่นี่ส่วนมากเค้าจะคิดเป็นหัว
แต่ร้านนี้คิดเป็นจานคุ้มสุดๆ
ตอนทานไม่มีใครพูดกับใครเนื่องจากหิวค่ะ
แต่ก็ไม่ได้สำเร็จจนหมดนะเพราะว่าอิ่มมากๆ
อร่อย และ ถูก แต่ต้องให้ออกอาหารไวกว่านี้นะ
- ขอบคุณนะคะ บันนี่ ที่อดทน ^^
- คราวหน้าอยากทานอะไรพูดเลยจะได้ไม่ต้องขับรถไปมาเสียเวลา
- ยังไม่ได้พาลูกชายไปหาหมอเลย
- บันนี่บอกว่าจะพาไปหาวันจันทร์นี้
- อาทิตย์หลังจากวันวาเลนไทน์ความสุขจะหมดสิ้นลงแล้ว
- ต้องกลับไปเรียนอีกเหมือนๆเดิม ขี้เกียจตื่นเช้าจัง

9 comments:
โห ถ้าชั้นไปอยู่กะแก ชั้นคงอ้วนกว่านี้เยอะ
เพราะชั้นจะไปกินเค้ก เอ้ก เอ้ก ตอนตี 1 ทุกวันเลยหล่ะ ^^
ว้ายยยยยยยยยยย
เป็นเหมือนกันนน
มะกี๊ เลย เมื่อกี๊ๆๆๆ
ไปกินข้าวกะหลิง และ น้องหลิงมา
สั่งเทมปุระไป ครึ่งชั่วโมงกว่า
ตามแล้วตามอีก ย้ำแล้วย้ำอีก ก็ยังไม่มา
โกรธมากๆ เลยวีนใส่เด็กซะ
หลิงบอกให้ใจเย็น แต่มันไม่ไหวไง หงุดหงิดมาก ๆ อ่ะ
เหอๆ ต้องรอ 45 - ชั่วโมงเลยเหรอ
แม่ง เป็นชั้นนะ ถ้าบอกก่อน ชั้นไม่เข้าหล่ะ
อ่อ แต่ถ้าถูก
ยอมก็ได้วะ
เหะๆ
ไม่ได้ไปกินเค้กตอนตีหนึ่งทุกวันจ้า
เพราะที่นี่ก็ไม่ได้ใกล้บ้านเท่าไหร่หรอก
ต้องขับรถไปประมาณเกือบๆ ครึ่งชัวโมงค่ะ
แต่ร้านนี้เค้กอร่อยมากๆ
ที่นี่ไม่ค่อยมีร้านเค้กอร่อยเท่าไหร่
แต่ร้านนี้หนูยกให้เลยอะ ^^
555555 ตอนหมวยโมโหหิวอะ ...น่ากัวมากกกกก
ตาแดง+ตัวสั้น+ควันออกหู
แต่พอเห็นอาหารก้อยิ้ม :)
ต่ายเข้าใจและชินแล้ว
ก็คนมันหิวนี่นาให้ทำยังไง
แล้วก็ไม่เคยรอนานขนาดนี้นะคะ
บอกแล้วว่าไม่เคยรอนานขนาดนี้
ไม่ไหวๆๆๆ วันหลังไปแบบ Chill
นู่ๆ พี่ก้อมีลูกชายแร้วนะ...
^^
I'll change the colour of the font
tomorrow before I go to work ^^
ให้รออาหารนานขนาดนั้น เป็นพี่คงวีนแตกไปแล้วอ่ะค่ะ คงจะบุกไปในครัวแว้ว
แต่อาหารที่มาเสิร์ฟน่าทานมากเลยอ่า
ปล. พาน้อง chester ไปหาคุณหมอ แล้วได้ผลเป็นยังไง อย่าลืมมาเล่านะคะ เป็นห่วงน้องแมวสุดหล่อค่ะ ^^
เห็นแล้วหิวบ้าง จริงๆนะ ^^
โอ๊ะ เพิ่งรุว่า โมโหหิวแล้วแอบน่ากลัว
เค้าไม่เคยเห็นอ่ะ ๕๕๕
แต่รอนานมากเลยนะ
ถ้าคิดจะกินนี่ต้องแบบ
วางแผนล่วงหน้า ว่าจะหิวในอีก 1 hr หล่ะ
P.S.
- วันนี้ที่มึน ไม่ได้เมานะ
- ไม่ค่อยสบายหล่ะ
- แต่ยังไม่รุว่าเป็นอะไร - -" แหะๆ
- ยังไม่ว่างอัพ blog เลยอ่ะ
- อยากอัพแล้วววว
Post a Comment
Thank you for your comments