
เวลาเดินเข้าไปในร้านอาหารไทย
พนักงานด้วยกันมักจะ Say Hi
พอชุนลีพูดภาษาไทยด้วยเค้าจะตอบว่า
"อ้าว,, คนไทยหรอคะ นึกว่า China girl"
เวลามีคนถามว่า Where're you from?
ยังไม่ทันตอบเค้าจะสวนมาว่า "China?"
"No, Thailand"
เคยมีหญิงชราคนนึงเดินเข้ามาพูดภาษา
เวียดนามด้วย " Pardon? " ชุนลีตอบ
แกยังยืนที่จะพูดภาษาเวียดนามด้วยต่อ
ก็บอกแล้วไงว่า "Pardon, Pardon??"
ตอนที่ไปกินข้าวกับเพื่อนเวียดนามที่
Melbourne central ประมาณ 5 คน
รวมเราทุกคนพูดภาษาเวียดนามกันหมด
Jonathan หันมาบอกเราว่า
"We're talking in english you just don't understand" T_T
ร้านค้าที่นี่ 5 โมงเย็นปิดหมดตรงเวลามาก
พนักงานมีสิทธิ์ไล่ลูกค้าออกเพราะเลิกงาน
แล้วใคร ๆ ก็อยากกลับบ้านกันทั้งนั้น
วัน Christmas ที่นี่ทุกที่ปิดหมดแม้แต่ PUB , CLUB
Christmas คือ วันหยุดยาวที่สุดแสนจะน่าเบื่อ
ของ Australia ไม่เหมือนเมืองไทยซักนิ๊ดเลย
PUB - คือ ที่เปิดเพลง Chill ขายเหล้าเบียร์ไม่มีเต้น
CLUB - คือ ที่เปิดเพลงดัง ๆ มีขายเหล้าเบียร์
อยากเต้นรั่วๆ ก็เลือกเอาว่าจะไปที่ไหน ...
ทีแรกก็สับสนเหมือนกันว่าแตกต่างกันตรงไหน
ตอนนี้เริ่มแยกได้แล้วล่ะ ...
อาหารไทยทุกอย่างจะรวมผัก basic
ของที่นี่ คือ แครอท หัวหอม บล๊อคโคลี่ ถั่วฝักยาว
แล้วแต่ว่าสั่งอะไร แกงอะไรผัดอะไร ไม่เคยขาด
ผักสี่ประเภทนี้เลย ...
อาหารเวียดนามที่นี่ คือ ก๋วยเตี๋ยว (เฝอ)
ร้านอาหารเวียดนามที่เมืองไทย ทำอาหารเวียดนาม
Much much more beautiful than here
เพราะมี Option ให้เลือกมากกว่ามีแค่เฝอ
ชีวิตที่นี่ก็งั้นๆแหละสิ่งที่ต้องทำคือ เรียน และ งาน
ไม่มีที่ให้เที่ยวเลย เที่ยวเมืองไทยสนุกกว่าเยอะ
การศึกษาของที่นี่ถ้าเป็นคน Local เค้าจะไม่คิด
ค่าใช้จ่ายแพงแต่กับนักเรียน Inter เวลา Failed
หนึ่ง Unit คิด Unit ละ 500$ แล้วแบบนี้ประเทศ
มันจะไม่รวยได้ไงคนที่จนอะ คือ คนมาเรียน
...โหดฉิบ...
คนพิการ ที่นี่สามารถช่วยตัวเองได้ทุกคน
เราไม่จำเป็นต้องไปช่วยเค้า ห้ามไปถูก หรือ สัมผัส
ตัวเค้า มิเช่นนั้นอาจจะโดนด่าได้
เคยเจอคนนึงเค้าโดนผู้ชายที่นั่งรถเข็นด่า
เพียงเพราะต้องการจะช่วยเขาเข็นรถ
ก็วัฒนธรรมต่างกัน Asia กับที่นี่คนละเรื่อง
คนแก่ที่นี่แข็งแรงมากอายุ 70-80
กันแล้วยังเดิน Shopping เองซื้อของเอง
ถึงแม้ว่าจะต้องเดินค้ำไม้เท้าก็จะขอสู้ตาย
น่ารักมากเลย และ เค้าเดินกันป็นคู่ๆ :)
สิ่งที่น่ากลัวสำหรับที่นี่คือ คนเมา
โดยเฉพาะ ศุกร์ เสาร์ พวกวัยรุ่น หรือ วัยเรา
จะเมากันเยอะมากแล้วจะเอะอะเสียงดังโวยวาย
มากันเป็นกลุ่มๆ น่ากลัว และ น่ารำคาญ
กระเป๋าสุด Hit ของที่นี่ไม่ใช่ LV หรือ Chanel
แต่เป็น Country road กระเป๋าใบใหญ่
สะพายขึ้นไหล่ ใส่ของได้ทุกอย่าง
...ทุกวัยใช้กันหมด...
ชาติที่พูดภาษาอังกฤษแล้วฟังยากที่สุด
คือ India และ ชาติที่สกปรกที่สุด
ทุกคนลงความเห็นแล้วว่า คือ India ....
แต่เวลาที่เค้าเจอกันเป็นชาติเดียวกัน
พวกเค้าจะเป็นมิตรต่อกันมากๆ
ผิดกับคนไทยเวลาเจอกันแทนที่จะคุยกัน
กลับมอง และ จ้องหน้ากันอย่างเดียว
ไม่เคยคิดจะพูดด้วยกับคนไทยด้วยกันเอง
แถมยังเอาเปรียบกันเองอีกด้วย มิน่าละ
ประเทศชาติถึง พัฒน๊า พัฒนา ทุกอย่าง
เจริญขึ้นหมด ยกเว้น จิตใจ :)
ขึ้นรถไฟ หรือ รถแทรมที่นี่
ไม่จำเป็นต้องมีน้ำใจ เพราะฝรั่งที่นี่
เค้าไม่สนใจกันหรอกว่าจะได้นั่ง หรือ ยืน
เรียกง่ายๆ หาคนมีน้ำใจยาก แต่เรายังติด
นิสัยถ้ามีคนแก่ขึ้นมา หรือ คนพิการขึ้นมา
...ยังไงก็ต้องลุกให้เค้านั่งอยู่ดี...
Footscray คือ แหล่งของคนเวียดนามชัดๆ
มีของขายทุกอย่างเลย ยกเว้น ของที่เราอยากกินไม่มี
อยู่ตรงนี้ไม่มีเพื่อนคนไทยเลย
เพื่อนใน Share accom ที่นี่ มีเป็นชาติ
เวียดนาม ปากีสถาน อินเดีย มาเลเซีย ศรีลังกา
คำว่า "อั๊ยหยา" เป็นคำอุทานเวลาตกใจ
ของ เวียดนาม และ จีน มั้ง :)
"เจทแม" เพื่อนเวียดนามเราอุทานคำนี้
ลองแปลดีๆ มันเหมือนกับคำว่าอะไรของไทย ^^
ศัพท์บางคำ ออกเสียงเหมือนกัน
แต่คนละความหมายเราก็ยังแปลกใจอยู่
ชื่อ เล่นเรา "ปูเป้" ในภาษาเวียดนามก็มี
แต่สะกดว่า Bup be แปลว่า "ตุ๊กตา"
และบางทีก็คิดเหมือนกันลึกๆในใจว่า
ที่นี่ AUSTRALIA หรือว่า VIETNAM

0 comments:
Post a Comment
Thank you for your comments